'Ik ben in de ouderenzorg helemaal op mijn plek'

Meerdere keren per dag kijkt Susan Mensink (25), werkzaam als hbo-verpleegkundige bij woon-zorgcentrum Gudula in Lochem, even om het hoekje bij één van de bewoners. Hij verloor kortgeleden zijn vrouw met wie hij 72 jaar getrouwd was. ‘Het is heel pittig voor hem. Zijn vrouw was dementerend en hij deed echt alles voor haar.'

Eigenlijk moesten ze verhuizen, omdat er door de dementie zoveel meer zorg nodig was. Ze konden gelukkig samen verhuizen naar Gudula. Zo konden zij overdag tóch bij elkaar zijn en kon mevrouw alle zorg ontvangen die ze nodig had. ‘Dat was fijn voor haar, maar ook voor meneer, want zijn hele leven draaide om haar.’

Als ze samen herinneringen aan zijn vrouw ophalen, weet Susan weer waarom ze in de ouderenzorg ging werken. ‘Oprecht contact hebben met bewoners, dat is wat ik wil. Ik werk nu ruim een jaar bij Gudula en het bevalt me uitstekend. De kleinschaligheid van Gudula past goed bij mij. Soms vertellen mensen vol trots over hun kleinkinderen, zoals meneer Hagen (zie foto). Ik vertel zelf ook wel over mijn leven. Er is hier volop aandacht voor elkaar. Daardoor hangt er een gemoedelijke sfeer, een soort buurtgevoel’,  vertelt ze.

En dat is precies wat ze in haar werk zoekt. Drie jaar geleden sloot Susan haar hbo-studie verpleegkunde aan hogeschool Saxion in Enschede met succes af. Dat ze voor de ouderenzorg zou kiezen wist ze al jong. ‘Mijn moeder was ook verpleegkundige.

‘Er hangt hier een gemoedelijke sfeer, een soort buurtgevoel.’

Ze voelt zich bij Gudula helemaal op haar plek, zegt ze. Haar eerste werkkring was een grootschalig verpleeghuis met zware patiënten. ‘De sfeer was er anders dan hier. Ik vind het fijn dat ik in Gudula alle bewoners ken. En zij mij. We delen veel met elkaar, ook in de privésfeer en daardoor is er een sterke onderlinge band. Daar hou ik van. ’

Meer zorg

Susan ziet dat er steeds meer oudere mensen komen, die méér zorg nodig hebben. ‘Mensen met lichamelijke en psychische hulpvragen. Bovendien laat het ziekenhuis vaker medische handelingen over aan het personeel in de verzorgingshuizen. Eén van onze bewoners krijgt chemotherapie. We verzorgen haar hier. De zorg wordt complexer, maar dat geeft mij als verpleegkundige ook meteen meer uitdaging.’

‘Je kunt je in de ouderenzorg altijd blijven ontwikkelen’

Stilstaan is er niet bij voor Susan. Ze wil blijven leren en zich blijven ontwikkelen. ‘Ik heb me recent gespecialiseerd in wondverpleging. En nu investeer ik volop in Lean. Daarvan leer ik de processen in de organisatie te verbeteren en mijn collega’s mee te nemen in een nieuwe manier van werken. De ouderenzorg verandert constant. Het is een dynamisch beroep en dat betekent dat je daar zelf, als zorgmedewerker, in moet meegaan. Ik zie daar de uitdaging zeker van in.’